ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ και επόμενα διαβάσματα

Αρχή διακοπών και τέλος της «σχολικής» χρονιάς, αλλά η Λέσχη μας συναντήθηκε για να διαλέξει τα βιβλία που θα διαβάσει μέσα στον επόμενο χρόνο:

Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων - Λούις Κάρολ
Μαύρος Κύκνος - Ντέιβιντ Μίτσελ
Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα - Μπουλγκάκοφ
Οι Γιαγιάδες - Ντόρις Λέσινγκ
Βασιλιάς Ληρ - Σαίξπηρ
Θέλετε να χορέψομε Μαρία - Μέλπω Αξιώτη
Eroica - Κοσμάς Πολίτης
Έξι νύχτες στην Ακρόπολη - Σεφέρης

αλλά και ένα περι-διάβασμα στη σύγχρονη βαλκανική λογοτεχνία.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΡΙ!!!!

Ναντίν Γκόρντιμερ-Φίλιπ Ροθ

Απόγευμα Ιουνίου. Στον τόπο συνάντησης της Λέσχης κυριαρχεί ηρεμία η οποία όμως σταδιακά διαταράσσεται. Τυγχάνει τα βιβλία προς συζήτηση να είναι «Ο Ύστερος Αστικός Κόσμος» της βραβευμένης με Νόμπελ Ναντίν Γκόρντιμερ και το «Ζώο που ξεψυχά» του Φίλιπ Ροθ.
Η Γκόρντιμερ συγκεντρώνει τους επαίνους καθώς η Λιζ ο κύριος χαρακτήρας του μυθιστορήματος, μέσω της αναδρομής της σχέσης της με τον πρώην σύζυγο της - με αφορμή την αυτοκτονία του τελευταίου- ξεδιπλώνει την πολιτική κατάσταση της Νότιας Αφρικής κατά την διάρκεια του Απαρτχάϊντ αλλά και της ψυχολογικής υπόστασης του Μαξ, του αντι- ήρωα εκλιπόντος συζύγου της. Μέσα από αυτή την προσέγγιση κατορθώνει να μας δώσει μας ένα μεστό έργο που αναδεικνύει με αρτιότητα τον ιστό μεταξύ του κοινωνικού και ιδιωτικού βίου.
Για κάποιους, η γραφή του συγκεκριμένου έργου είναι στείρα συναισθηματισμού λόγω της αποστειρωμένης από αισθηματισμούς παρουσίασης των πεπραγμένων, από την αφηγήτρια, με αποτέλεσμα την αποστασιοποίηση του αναγνώστη από τα δρώμενα.
Παρά ταύτα, ο τρόπος παρουσίασης του διλλήματος ‘πολιτικός ακτιβισμός, ειδικά όταν η ενασχόληση με την πολιτική μπορεί να αποβεί μοιραία, και ‘ατομική επιβίωση’ που όμως συνοδεύεται με την ενοχή της απραξίας ως συναίνεσης σε μια πολιτική κατάσταση που διαιωνίζει και υπηρετεί- την ένδεια ανθρωπισμού και την βαρβαρότητα προς τους άλλους, στην προκειμένη περίπτωση, τους ‘μη λευκούς’- θεωρήθηκε ότι προσεγγίστηκε με αρκετή δεξιοτεχνία αναδεικνύοντας την Γκόρντιμερ ως μια από τις μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ου αιώνα.
Σε αντιπαράθεση με το έργο της Γκόρντιμερ που εξερευνά το άτομο αλλά ταυτόχρονα το φέρνει πάντα αντιμέτωπο με τον τρόπο που συνδιαλέγεται με το κοινωνικό - πολιτισμικό του περιβάλλον, παρουσιάστηκε η ενδοσκόπηση του Ροθ, μέσα από το μυθιστόρημά του «Το ζώο που Ξεψυχά». Η προσπάθειά του να εξερευνήσει το αχαλίνωτο αρσενικό ένστικτο της σεξουαλικότητας και πως αυτό επιδρά στον ανδρικό βίο και ειδικότερα, στο συγκεκριμένο έργο, κατά την φάση της ζωής όπου ο άνδρας πλησιάζει τις σκοτεινές Πύλες, ενόχλησε. Η μονομερής ενασχόληση με το φαλλό και η τοποθέτηση του ως καίριου και μοναδικού χαρακτηριστικού του ανδρικού σύμπαντος εγκλώβισε τους περισσότερους σε έναν αποπνικτικό, αυτιστικό κόσμο ατελέσφορου ηδονισμού. Η πλήρης απουσία ερωτισμού, πέραν του σεξουαλικού, επέφερε ένα αίσθημα μη ταύτισης.
Μάταια μια ψυχολογική προσέγγιση υπερασπίστηκε ότι ο άνδρας ταυτίζεται με το «έχει» και η γυναίκα με το «είναι» και άρα πρέπει να ειδωθεί από μια άλλη σκοπιά το έργο του Ροθ, μάταια η υπεράσπιση ότι η παρουσίαση του «ακραίου» σκοπεύει στο να διεισδύσει στα αρχέγονα βάθη του ανδρικού ψυχισμού για να φέρει στην επιφάνεια την πραγματική υπόσταση του αρσενικού.
Ενδιαφέρον προκάλεσε η προσέγγιση του «άλλου» στη νοηματοδότηση του «εγώ» και στα δύο μυθιστορήματα, του πρώην συζύγου καθώς και των «άλλων» του κοινωνικού πολιτικού περιβάλλοντος στο μυθιστόρημα της Γκόρντιμερ, της υπέροχης ερωμένης με τον τέλειο μαστό στο έργο του Ροθ. Ίσως τελικά η πεμπτουσία και των δύο έργων να βρίσκεται στη σχέση και στο είδος των σχέσεων που δημιουργεί το «εγώ» με το «άλλο» τόσο στο προσωπικό / ατομικό όσο και στο κοινωνικό / συλλογικό επίπεδο.
Πιθανά στο έργο της Γκόρντιμερ ο «άλλος» να είναι αναγκαίος για την ολοκλήρωση της ανθρώπινης υπόστασης του «εγώ», ενός ‘εγώ’ που διαμορφώνεται και διαμορφώνει τον κόσμο που το περιβάλλει, ενώ στο έργο του Ροθ ο «άλλος», και στην προκειμένη περίπτωση η γυναίκα, να περιορίζεται στο να προσφέρει στο ανδρικό «εγώ», την πληρότητα που αναζητεί η ανδρική σωματότητα, η κατά Ροθ πεμπτουσία του αρσενικού και όπου η μετεξέλιξη της σχέσης πέρα του σωματικού, αντί να ολοκληρώνει υποσκάπτει τον πυρήνα του ανδρικού «εγώ».

Athens Fringe Festival 2009-Ομάδα στην Τύχη

Οι Θεώνη Δέδε και Ανδρονίκη Μαστοράκη, μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης του ΜΕΛΟΜΑ, έγραψαν και σας προσκαλούν:

Δελτίο Τύπου

Ομάδα στην Τύχη

Games

Η Ομάδα στην Τύχη, που υποστηρίζεται από την Ένωση Θεατρικής Γραφής, παρουσιάζει το Games. Μια σπονδυλωτή θεατρική παράσταση δημιουργήθηκε με αφορμή τα παιχνίδια, που αποτελούν σημείο αναφοράς και καθρεφτίζουν την ανάγκη για περιπέτεια και καταφύγιο.

Η παράσταση είναι η αφορμή για να δούμε το παιχνίδι της κάθε μέρας: Παιδικό; Φαντασίας; Ερωτικό; Εξουσίας;

Στο Games οι κανόνες υπάρχουν για να ανατρέπονται συνεχώς, οι ήρωες τριγυρνάνε απ’ το παρόν στο παρελθόν, κάνουν βόλτα με το τρενάκι, παίζουν κρυφτό και κυνηγητό και σας παίρνουν μαζί τους στο παιχνίδι…
Ένα σύντομο όνειρο ή μήπως μια σύντομη πραγματικότητα;

Λίγα λόγια για την Ομάδα

ΟΜΑΔΑΣΤΗΝΤΥΧΗ

Δεν πάνε πολλά χρόνια που ο Ανδρέας Φλουράκης και τα εργαστήριά του έγιναν αφορμή να συναντηθούν μερικές δεκάδες θεατρικοί συγγραφείς, με ή χωρίς ήδη καταγεγραμμένο έργο, με σκοπό την περισσότερο επιστημονική προσέγγιση στη θεατρική γραφή.

Είναι μόλις δύο χρόνια που μικρά δείγματα της γραφής τους «ζωντάνεψαν» στο θέατρο «Επί Κολωνώ», άλλα ως αναλόγιο (σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη) και άλλα ως σπονδυλωτή παράσταση (σε σκηνοθεσία Αλεξάνδρας Παυλίδου). Και βέβαια δεν είναι μόνο τα τελευταία χρόνια που –μεμονωμένα- κάποιοι από αυτούς τους συγγραφείς έχουν δει έργα τους ν’ ανεβαίνουν μ’ επιτυχία στις Αθηναϊκές σκηνές.

Και είναι μόλις πριν δύο μήνες που 15 απ’ αυτούς τους συγγραφείς, αποφάσισαν να γράψουν για τη σημερινή παράσταση, υπακούοντας σε μία μόνο σύμβαση: το θέμα θα έπρεπε να έχει σημείο αναφοράς κάποιο παιχνίδι. Ο τίτλος θα ήταν «GAMES», στα αγγλικά, αφού θα έγραφαν με αφορμή κατ’ αρχάς τη συμμετοχή στο διεθνές «Athens Fringe Festival». Το έργο τους ανέλαβαν να ζωντανέψουν δέκα ηθοποιοί και πολλοί ακόμη συντελεστές, άλλος στη σκηνοθεσία, άλλος στη διδασκαλία των ρόλων, άλλος στη μουσική, άλλος στην κίνηση, άλλος στις δημόσιες σχέσεις, άλλος στα φώτα και τον ήχο, άλλος στη φωτογράφηση… Ένας κόσμος ολόκληρος από ανθρώπους που ασχολούνται με το θέατρο και οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά.

Κάπως έτσι ξεκινήσαμε. Κάπως έτσι σας συναντήσαμε.


Ημέρες και ώρες Παραστάσεων

Ημέρα: 10/06 - Τόπος: Αrt house –Ώρα παράστασης: 21.40 - 22.40
Ημέρα:16/6 – Τόπος: Θέατρο Δίπυλο - Ώρα παράστασης: 19.00- 20.00


Οι Συντελεστές της Παράστασης

Συγγραφείς
Ασλανίδης Βασίλης, Γκούβη Αντωνία, Δέδε Θεώνη, Θαλασσινού Βίκυ, Θανάσουλα Χριστίνα, Καραντζή Πολυάνα, Μαστοράκη Ανδρονίκη, Μεσσαριτάκη Εύη, Μιχοπούλου Βίκυ, Ξηρίδου Αδαμαντία, Σπετσιέρης Στέφανος, Τανίδου Δανάη, Τραμπούλη Βάσια, Χατζηεμμανουήλ Μαρία, Χριστοφή Χριστίνα.

Ηθοποιοί
Ασλανίδης Δημήτρης, Θαλασσινού Βίκυ, Θεοδόση Χρύσα, Κορόζης Θοδωρής, Κουτσοθεόδωρος Δημήτρης, Μπαγλανέα Ίριδα, Πάτσιου Βάλια, Τοπαλίδης Δημήτρης, Τραμπούλη Βάσια, Τριανταφύλλου Ελένη.

Σκηνοθεσία
Βασίλης Ασλανίδης

Βοηθοί Σκηνοθέτη
Αντωνία Γκούβη, Θεώνη Δέδε

Διδασκαλία Ρόλων
Αντωνία Γκούβη

Μουσική
Κώστας Κυδωνάκης

Κινησιολογία
Ελισσάβετ Αραβίδου

Επιμέλεια Φωτισμού
Χριστίνα Θανάσουλα

Χειριστής Φωτισμού
Σωτήρης Κάργας

Φωτογράφοι
Χαράλαμπος Βλάχος, Θέμις Λειβαδέας

Οι στίχοι του τραγουδιού είναι της Βίκυς Θαλασσινού

Athens Fringe Festival 2009 _ η πρόταση της λέσχης μας

Λέσχη Ανάγνωσης ΜΕ.Λ.ΟΜΑ


Στο πλαίσιο του Athens Fringe Festival 2009 η Λέσχη Ανάγνωσης ΜΕ.Λ.ΟΜΑ προτείνει τη δημιουργία ανοικτών λεσχών ανάγνωσης με τη συμμετοχή κάθε ενδιαφερόμενου.


Διαβάστε κάποιο απ’ τα παρακάτω και ελάτε να το συζητήσουμε!!!!!!!!!




ΛΕΣΧΗ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Η γιαγιά στην Παραμυθοχώρα της Ευγενίας Κολυδά
Συντ.: Μελίνα Σφήκα - Θεώνη Δέδε




ΛΕΣΧΗ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ

Μαύρος Κύκνος μυθιστόρημα του David Mitchell
Συντ.: Κατερίνα Γιάντσιου - Νεφέλη Δεσύπρη Γιάντσιου




ΛΕΣΧΗ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

Μακαριότητα διήγημα της Catherine Mansfield
Συντ.: Μαίρη Αλεξοπούλου - Γιάννης Χαιρετάκης


Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων μυθιστόρημα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Συντ.: Ανδρονίκη Μαστοράκη - Θεώνη Δέδε


Ο φοιτητής διήγημα του Αντον Τσέχωφ
Συντ.: Μάρθα Κοσκινά - Μαρία Τσολακούδη


Παραρλάμα διήγημα του Δημοσθένη Βουτυρά
Συντ.:Μάρθα Κοσκινά - Μαρία Τσολακούδη


Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν θεατρικό έργο του Μπέρτολ Μπρεχτ
Συντ.: Φλωρεντία Μπακομήτρου - Έφη Εξάρχου

Athens Fringe Festival 2009

Εκεί που η τέχνη συναντά τη δράση

“Το Fringe Festival είναι μια εκτεταμένη πολυσυλλεκτική καλλιτεχνική διοργάνωση η οποία αγκαλιάζει ελεύθερα όλες τις τέχνες και παραμένει στενά συνδεδεμένη με την πόλη που τη φιλοξενεί και τους πολίτες της. Ξεκίνησε από το Εδιμβούργοκάθε χρόνο συγκεντρώνει, περίπου για έναν μήνα, γύρω στους 2,5 εκατ. θεατές- και έκτοτε έχει υιοθετηθεί από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Με μότο «Η Αθήνα μάς ανήκει», εφέτος διοργανώνεται για πρώτη φορά με κύριο υπεύθυνο τονΓιώργο Νέρη . Με επίκεντρο την Τεχνόπολη θα απλώνεται σε μια ακτίνα δέκα μικρότερων «κομητών»: από το Μικρό Πολυτεχνείο ως το μπαρ Βoozeόπου και συστήθηκαν την περασμένη Πέμπτη στους δημοσιογράφους οι διοργανωτές και ορισμένοι από τους συνεργαζόμενους καλλιτέχνες” ( http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=263781&dt=14/04/2009 )

Η Λέσχη Aνάγνωσης ΜΕ.Λ.ΟΜΑ θα συμμετάσχει στο Athens Fringe Festival 2009 με ανοικτές λέσχες ανάγνωσης.

«Η λειτουργία της Λέσχης Ανάγνωσης ΜΕ.Λ.ΟΜΑ μας επέτρεψε να μοιραστούμε την αγάπη μας για την ανάγνωση και τη λογοτεχνία, να γνωρίσουμε κείμενα και ανθρώπους και να περάσουμε πολλές όμορφες στιγμές. Επιθυμία μας είναι να πολλαπλασιάσουμε τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας και να μεταδώσουμε την αγάπη μας για την ανάγνωση και τη συζήτηση της λογοτεχνίας και σε περισσότερους άλλους.

Η πρότασή μας για το Fringe Festival έχει να κάνει με λέσχες που θα λειτουργήσουν κατά τρόπο παρόμοιο με τη Λέσχη Ανάγνωσης ΜΕ.Λ.ΟΜΑ. Στο πρόγραμμα του φεστιβάλ θα έχουν ανακοινωθεί τα κείμενα που θα συζητηθούν, έτσι ώστε οι συμμετέχοντες να έχουν τη δυνατότητα να το διαβάσουν πριν από την προκαθορισμένη ημερομηνία συνάντησης και συζήτησης. Οι συμμετέχοντες θα έχουν δηλώσει τη συμμετοχή τους πριν από την πραγματοποίηση της εκάστοτε λέσχης».

Για το Athens Fringe Festival 2009 http://www.facebook.com/pages/Athens-Fringe-Festival-2009/111093615251, www.sinthesis.gr/fringe .

Σε επόμενο post θα ανέβουν και τα βιβλία που προτείνει προς ανάγνωση η Λέσχη Ανάγνωσης ΜΕ.Λ.ΟΜΑ

Οι φωτογραφίες απ' την παρουσίαση κάποιων ομάδων στο Booze (9/4/09)

Zadie Smith - Στην ομορφιά που χάνεται

Zadie Smith : όμορφη, νέα, παντρεμένη με ποιητή, ταλαντούχα
(όχι, όχι, όχι, μην το γράφεις έτσι, ακούγεται λες και πρόκειται για τραγουδίστρια της πιάτσας)

Zadie Smith : μιγάς, αγγλίδα, σπουδαγμένη στις Οξφόρδες, δίδαξε στο Χάρβαρντ και στο Κολούμπια
(όχι, όχι, όχι, ούτε έτσι, τώρα ακούγεται πολύ πομπώδες και πολιτικοποιημένο: τί σε νοιάζει το χρώμα του κορμιού της και το πού δίδαξε; Δηλαδή, αν ήταν ανθρακορύχος; Όχι, όχι, πάμε πάλι)

Zadie Smith : έχει γράψει 3 μυθιστορήματα και πάμπολλα διηγήματα, γράφει θεωρητικά κείμενα, έχει επιμεληθεί μία συλλογή διηγημάτων
(οκ, καλύτερα τώρα, αλλά όχι ακόμα. Αυτά δεν μας λένε τίποτε για το λόγο που τη διάλεξες για τη Λέσχη)

Zadie Smith : πολυδιαβασμένη (από κοινό κάθε κατηγορίας) και πολυβραβευμένη (από επιτροπές κάθε κατηγορίας)
(όχι, ούτε κι αυτό είναι καλό, τί πάει να πει «κατηγορία», ποια είναι τα κριτήρια κατηγοριοποίησης κλπ κλπ κλπ)


Zadie Smith - Στην ομορφιά που χάνεται

Ένα μυθιστόρημα γεμάτο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που συγκρούονται, αγαπιούνται και τσακώνονται και προχωρούν, μια ιστορία που συνομιλεί απευθείας με το "Howard's End" του E.M.Forster, ένα βιβλίο για την αγάπη, τη φιλία, την ταυτότητα, την πίστη, το Θεό, την τέχνη και το πώς επιτέλους μπορείς να βρεις ποιος είσαι και ποιοι είναι όλοι αυτοί τριγύρω σου.

Συναναγνώστες απ΄τη Λέσχη είπανε πως ίσως να θυμίζει κάτι από «Ατίθασα νιάτα» (όλοι τα φτιάχνουν με όλους), ενώ κάποιοι άλλοι πως είμαστε τυχεροί να μπουρούμε να διαβάζουμε τέτοια βιβλία. Ακούστηκε η επιθυμία να διαβάσουμε (κατά μόνας) κι άλλα κείμενα της Zadie, τη στιγμή που άλλοι συν-λεσχίτες λέγανε πως δυσκολεύτηκαν πολύυυυυυυυυ να φτάσουν μέχρι το τέρμα της Ομορφιάς που χάνεται.

Φλύαρο, ανούσιο, αριστούργημα, ανθρώπινο, προβληματικό, αγαπησιάρικο, πανέξυπνο, υπερβολικά περιγραφικό και άλλα τέτοια ακούστηκαν για το εν λόγω μυθιστόρημα. Κι όλα αυτά σε μία συζήτηση η οποία τελείωσε επειδή σε λίγο θα μας έδιωχναν από τον τόπο συνάντησής μας.

Δεν ξέρω αν η ομορφιά χάνεται. Ξέρω όμως πως η μόνη πιθανότητα για να γεννηθεί είναι η αγάπη.

(Το εισαγωγικό κείμενο, εκείνο που αναζητώ την ταυτότητα της Zadie Smith, είναι γραμμένο με τον τρόπο του Woody Allen στην εισαγωγή της ταινίας του "Manhattan". Δείτε την!)

Πανοπλίες και γάτοι

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να προσεγγίσεις ένα βιβλίο, πάρα πολλοί. Μπορεί να το ξεφυλλίσεις αφηρημένα, μπορεί να το ρουφήξεις αχόρταγα, μπορεί να ερωτοτροπήσεις μαζί του ανάλαφρα ή/και επανειλημμένα, μπορεί να γράψεις πάνω στα φύλλα του –όσο αυτά δεν είναι ψηφιακά-, μπορεί να το προσεγγίσεις με απόλυτη σοβαρότητα ή με διάθεση παιγνιώδη, μπορεί, μπορεί, μπορεί…Μπορεί και να μην το προσεγγίσεις καθόλου. Να μην καταδεχτείς να το πλησιάσεις. Να το απορρίψεις, ίσως και με την πρώτη ματιά -έτσι όπως συχνά πυκνά απορρίπτουμε και ανθρώπους από τη ζωή μας. Χωρίς να δώσουμε στους εαυτούς μας μια ευκαιρία (ή περισσότερες) να συμπορευτούμε, να κερδίσουμε από τη διαφορετικότητα μας, να υπερβούμε τα όρια και τα σύνορα μας.

Πρόχειρες σκέψεις, γρήγορες, με αφορμή τα δύο βιβλία για τα οποία συζητήσαμε χθες στη λέσχη μας, τον «Ιππότη με τη Σκουριασμένη Πανοπλία» και την «Ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει». Βιβλία ετερογενή και όμως έως έναν βαθμό παρόμοια, και όχι επειδή στα ράφια ενός ελληνικού βιβλιοπωλείου, πολύ κακώς, θα τα βρει κάποιος στο ίδιο τμήμα, της ξένης λογοτεχνίας.

«Σε ποιον απευθύνονται», ήταν μια ερώτηση ή μάλλον ένα θέμα που μας απασχόλησε ιδιαίτερα στη συζήτηση μας, που, αν και, λόγω των συγκεκριμένων βιβλίων, της έλειπε το ειδικό βάρος της ‘λογοτεχνικότητας’ που τόσο μας αρέσει (και συνήθως αναζητούμε), ήταν εντούτοις πολύ ζωντανή και, χάριν στις υποκριτικές ικανότητες του Γιάννη Χ., του ιππότη με το κράνος-σουρωτήρι, και άκρως κωμική. «Σε ενήλικες που ψάχνονται για αυτογνωσία και αυτοπραγμάτωση», «σε παιδιά», «σε οποιονδήποτε πάνω από 9» (ή ίσως και 8, η Κατερίνα διάβασε τον «Γάτο» στην οχτάχρονη κόρη της), «σε ηλίθιους», «πάντως όχι σ’ εμένα»…ήταν κάποιες από τις πολλές τοποθετήσεις. Όλες, όπως πάντα, απόλυτα σεβαστές. Είναι πολύτιμο και αναφαίρετο δικαίωμα καθενός και καθεμιάς μας να έχει τα γούστα του, τις αρέσκειες και τις απαρέσκειες του, τις προτιμήσεις του για οτιδήποτε και οποιονδήποτε, το πώς εντέλει θέλει να διοχετεύει τον λίγο χρόνο που μας έχει δοθεί πάνω σ’ αυτή τη γη, και επομένως να κάνει τις επιλογές του, σε σχέση με τα βιβλία που προσεγγίζει. Η λέσχη ανάγνωσης, στην οποία έχουμε συνειδητά επιλέξει να συμμετέχουμε, μας ‘αναγκάζει’, εφόσον το θέλουμε, να κάνουμε ένα διαφορετικό βήμα.

«Όταν διαβάζω ένα βιβλίο δεν σκέφτομαι σε ποιον απευθύνεται, δεν με απασχολεί. Με αφορμή το βιβλίο, κάνω συνειρμούς (τους οποίους και συχνά σημειώνω πάνω στα φύλλα του), σκέφτομαι με ποιον τρόπο αφορά εμένα, τον περίγυρο μου, τον κόσμο γύρω μου…μπορεί να μην με αφορά στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά σε κάποια άλλη φάση της ζωής μου», μας είπε η Αλεξάνδρα, μία από τις δύο συντονίστριες της χθεσινής βραδιάς, και ας με συγχωρήσει για την ελεύθερη απόδοση των λόγων της. Η Αλεξάνδρα περίμενε υπομονετικά, -εξαιρετικά υπομονετικά, λαμβάνοντας υπόψη τα δικά της όρια υπομονής, όπως, χαμογελαστά, μας πληροφόρησε- για να κλείσει ο κύκλος των σχολίων, και να πάρει κι αυτή το λόγο. Στα λόγια της μένω και στη στάση της.



ΥΓ. Ήταν μεγάλη χαρά για μας να γνωρίσουμε από κοντά τη Νεφέλη, τη μεγάλη κόρη της Κατερίνας -ήδη στην πρώτη γυμνασίου-, που μας τίμησε με την παρουσία και με τις απόψεις της. Και η οποία, ως νέο βαρόμετρο της παρέας μας, αποφάνθηκε ότι δεν είμαστε βαρετοί…ή έστω, ότι αυτή τη φορά δεν (μας) βαρέθηκε!!! Γι’ αυτό και μας πρότεινε ένα από τα προσεχή αναγνώσματα της λέσχης μας, το «Μαύρος Κύκνος», του Ντέιβιντ Μίτσελ. Σ’ ευχαριστούμε Νεφέλη. Και πού ξέρεις, μπορεί την προσεχή φορά να φορούμε όλοι και όλες κοστούμια και ταγέρ…έτσι δεν περίμενες να μας δεις; Μην ξεχνάς όμως, υπάρχουν πολλές διαφορετικές πανοπλίες…όπως υπάρχουν και πολλοί διαφορετικοί γάτοι…